سوره فاتحه الكتاب بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ( 1 ) الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ ( 2 ) الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ( 3 ) مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ ( 4 ) إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ ( 5 ) اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ ( 6 ) صِراطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَ لَا الضَّالِّينَ ( 7 ) . بنام خداوند بخشنده مهربان ( 1 ) ستايش مخصوص پروردگار عالميان است ( 2 ) بخشنده و مهربان ( 3 ) مالك روز جزا ( 4 ) تنها تو را مىپرستيم و تنها از تو كمك مىخواهيم ( 5 ) ما را به راه راست هدايت فرما ( 6 ) راه كسانى كه به آنان نعمت بخشيده‌اى ، نه راه كسانى كه مورد غضب تو هستند و نه راه گمراهان ( 7 ) . مقصود سوره : خداى تعالى خويش را به سبب كمال ذاتى خود و به سبب آنچه از افعال او ظاهر است مدح و تمجيد مىنمايد ، پس اوست پروردگار جهانيان و بخشنده نسبت به آنها و بر اوست تسلط بر عوالم و اين سوره با همهء ايجاز و اختصار بر كليه عقايد ، عبادات ، معاملات ، امور اجتماعى و اخلاقيات ، به سبب شمول بيانات آن درباره اصول توحيد و معاد و نبوت و هدايت طلبى ، مشتمل است .